|
||||||||||||
|
Ferðast til Danmerkur • Flutt til Danmerkur • Danmörk í tölum • Hagnýtir tenglar • Spjallþræðir Flutningurinn • Skráning • Húsnæði • Atvinna • Stofnun fyrirtækis • Nám • Samgöngur • Neytendur • Börn |
||||||||||||
 |
||||||||||||
| Nöfn Skráning íslensks nafns í Danmörku Mörg íslensk börn enda með skrýtin nöfn í Danmörku, þar sem íslensku nöfnin eru meðhöndluð eftir dönskum nafnareglum. Þar sem ég er bæði þrjóskur og með sterka þjóðerniskennd, gat ég ekki hugsað mér að barnið þyrfti að bera eitthvað nafnskrípi, þó ég gæti leiðrétt það þegar ég flytti heim til Íslands. Ég vissi að það væri hægt að fá íslenskt nafn skráð löglega og ákvað því að fá það gert þó það væri smá vesen. Hér að neðan er lýsing á því ferli sem ég fór í gegnum. Ég ætlað mér fyrst að fara í kringum lögin með því að skíra barnið á Íslandi, fá það skráð þar og útgefinn passa með nafninu sem ég myndi svo framvísa í Danmörku. Það var ekki hægt. Þó barnið væri íslenskur ríkisborgari, skírt íslensku nafni á Íslandi, var ekki hægt að fá það skráð samkvæmt íslenskum reglum. Lögheimilið var í Danmörku og þvi bar að skrá það eftir dönskum reglum. Þannig að ég fór aftur út til Danmerkur með nýskírt en nafnlaust barnið. Fyrsta skrefið í Danmörku Ég byrjaði á því að fara til sóknarprestsins í sókninni minni og fá umsóknareyðublöð fyrir nafnaskráningu. Ég sagði honum jafnframt frá því að ég ætti rétt á að skrá íslenskt nafn vegna undanþágureglna sem væru um Íslendinga í Danmörku. Slík undanþága kostaði fyrir 2 árum 3.000 kr. en ef ég gat sýnt fram á að ég væri einungis tímabundið í Danmörku, t.d. vegna náms eða tímabundinnar vinnu var hún frí (en ekki fyrirhafnarlaus). Skref númer tvö Síðan fór ég til statsamtsins, í mínu tilfelli til Københavns Overpræsidium til að fá navnebevis, undanþágu til að fá að skrá nafn eftir íslenskum nafnareglum. Þar þurfti ég að skila inn sérstöku umsóknareyðublaði um undanþágu ásamt staðfestingu á að við værum aðeins tímabundið í Danmörku. Slík staðfesting var í mínu tilfelli staðfesting á námi. Hins vegar er nægjanlegt að lofa því að maður ætli aftur til Íslands og í lögunum er það meira að segja tekið fram að viðkomandi embættismaður sem tekur á móti umsókninni megi ekki leggja mat á hvort það sé rétt eða ekki. (sjá afrit af lögunum) Skref þrjú Þegar þessi staðfesting var fengin fór ég með hana til Kordegnens kontor hjá sóknarprestinum ásamt fæðingarvottorði beggja foreldra og hjúskaparvottorði. Hann staðfesti nafnaskráninguna. Skref fjögur Staðfestinguna fór ég svo með í Folkeregisteriet þar sem ég fékk endanlega staðfestingu á því að dóttir mín væri skráð Hrafnhildur María Hjartardóttir á íslenska vísu með réttum kommum og öllu saman. Síðasta skrefið Þessa staðfestingu sendi ég svo til hagstofunnar á Íslandi til að geta sótt um íslenskt vegabréf með réttu íslensku nafni. Þetta er vel hægt. Smá vesen, en vel hægt. Þar sem ég þurfti að fá vegabréfið í hendur fyrir ákveðinn tíma þá fylgdi ég ferlinum mjög vel eftir og ýtti á eftir því á öllum stöðum. Með því að gera það, tók þetta ekki nema 6 vikur. Nú er verið að vinna að lagabreytingum sem vonast er til að verði gengnar í gegn um áramótin. Þá ætti að vera mun einfaldara að fá þessa skráningu. Gangi ykkur vel! © 2003-2004 Scope Communications • Allur réttur áskilinn • Um síðuna |
||||||||||||
